Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Μυρσίνη Τήνου...!

  • Η Μυρσίνη είναι το γραφικό χωριό που θα συναντήσετε μετά τη Στενή κατευθυνόμενοι 
    προς τη Λιβάδα.
  • Το χωριό φαίνεται να ιδρύθηκε κατά τους Βυζαντινούς χρόνους.
  • Θα την ακούσετε και ως "Μουσουλού" που είναι το παλιό της όνομα.
  • Ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρίκλιτος Ναός του Ευαγγελισμού της 
    Θεοτόκου.
  • Προσέξτε επίσης τους περιστεριώνες στην είσοδο του χωριού.
  • Είναι χτισμένη στους πρόποδες του Τσικνιά (729μ), του ψηλότερου βουνού της Τήνου.
  • Αν βρεθείτε στη Μυρσίνη, είναι μια καλή ευκαιρία να ανεβείτε στο άγριο τοπίο του 
    ανεμοδαρμένου Τσικνιά όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, κατοικούσε ο Αίολος.
  • Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το ακρωτήρι της Λιβάδας που, λόγω της σπάνιας φυσικής 
    ομορφιάς και βιοποικιλότητας, συμπεριλήφθηκε στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα 
    προστασίας Natura 2000. 

Πηγή κειμένου: www.tinosecret.gr

Στενή Τήνου...!

  • Η Στενή είναι κεφαλοχώρι, χτισμένο στους πρόποδες του Τσικνιά, του ψηλότερου βουνού της Τήνου. 
  • Είναι “ζωντανό” χωριό και το μεγαλύτερο της Τήνου σε πληθυσμό.
  • Το πιθανότερο είναι ότι η ονομασία της οφείλεται στο μακρόστενο σχήμα του οικισμού.
  • Διακρίνονται τρεις συνοικίες της Στενής: Ο Σποράδος, η Κάτω Στενή και το Καμάρι.
  • Το ορθόδοξο και το καθολικό στοιχείο συνυπάρχουν από πολύ παλιά και συμβιώνουν αρμονικά. Ο Άγιος Αντώνιος είναι η καθέδρα του ορθόδοξων και ο Άγιος Νικόλαος η αντίστοιχη των καθολικών, ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και οι δύο.
  • Στο χωριό λειτουργεί λαογραφικό μουσείο με παλαιά οικιακά αντικείμενα.
  • Πολύ γραφικά είναι τα ξωκλήσια (Φανερωμένη, Άγιος Δημήτρης) στην ευρύτερη περιοχή. 


Πηγή κειμένου: www.tinosecret.gr

Κέχρος Τήνου...!

Το πότε χτίστηκε ο Κέχρος δεν είναι γνωστό, ίσως τα μεταβυζαντινά χρόνια, πιθανόν και πιο μπροστά. Απέχει από την χώρα 11 χλμ. Το όνομα Κέχρος δεν έχουμε στοιχεία και δεν ξέρουμε από που προήλθε. Ωστόσο δύο εκδοχές υπάρχουν...



Η μία ότι προήλθε από το φυτό Κεχρί ή Κέχρος και η δεύτερη από το δέντρο Κέδρος μετά από μια παραφθορά. Για την πρώτη περίπτωση η εκδοχή στηρίζεται στην σκέψη ότι δεν αποκλείεται στα επίπεδα και γόνιμα χωράφια τόσο στα βορειοανατολικά όσο και στα βορειοδυτικά.Ο δεύτερος συλλογισμός ξεκινάει από το πραγματικό γεγονός, ότι πριν από 3 με 4 δεκαετίες οι στέγες σε όλα τα κατώγια και τα καταστέγια των χωριών μας,στηρίζονταν σε δοκούς από κέδρα.



Ο Κέχρος είχε την μοναδικότητα για ολόκληρο το νησί. Εδώ ήταν οι περίφημοι στρατουράδες του Κέχρου. Δυστηχώς το χωριό παρά το προνόμιο να απέχει μόνο 15 λεπτά από την πόλη της Τήνου, με τα σημερινά δεδομένα είναι καταδικασμένο να ερημωθεί, αν δεν αλλάξει κάτι στην πορεία από εδώ  και πέρα.Ο Κέχρος με τους περισσότερους πολύτεκνους μετά από μερικά χρόνια τρομάζει στην πιθανή ιδέα ότι θα είναι μια παραθεριστική και μόνο περιοχή...


Πηγή κειμένου : www.tinosemagazine.com

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Ο Τελώνης Πύργου Τήνου...!

Το 1912 ο Τελώνης Πύργου Τήνου Ιωάννης Μπινιάρης και η σύζυγός του Αγγελική (κόκκινοι κύκλοι) ίδρυσαν τη Βιοτεχνική Σχολή Πύργου (Υφαντήριο) για να μην ξενιτεύονται τα μικρά κορίτσια. Η Αικατερίνη Ψάθη-Σακελλαρίδου (μπλε κύκλος) πρόσφερε το σπίτι της (σήμερα κοινοτικό κατάστημα)... 24 χρόνια μετά ο Φιλοπρόοδος Σύλλογος Πανόρμου δε θα τους ξεχάσει... 



Αυτός ο δραστήριος άνθρωπος το 1914 πήγε στη Μήλο όπου ανέπτυξε παρόμοια δράση. Το 1917, στη Μυτιλήνη, τον συνέλαβαν ως βασιλικό, τον έκλεισαν σε ένα πλοίο και τον άφησαν να πεθάνει...


Για τους Πυργιανούς φίλους: Το 1933 ιδρύθηκαν στο χωριό δυο σύλλογοι. Ο Φιλοπρόοδος Σύλλογος Πανορμιτών για τη λειουργεία του Υφαντουργίου και ο Σύλλογος Φιλοπρόδων Πανορμιτών για την προώθηση εξωραϊστικών έργων. Ο δεύτερος θα ιδρύσει και θα λειουργήσει την πρώτη άτυπη Σχολή Μαρμαρογλυπτικής στην Εξωμεριά με δάσκαλο τον Σωκράτη Λυρίτη.


H Ελλάδα που έλπιζε...!

1946: H Ελλάδα μόλις έχει αρχίσει να ξαναναπνέει… να ελπίζει. Και οι πρώτες διαφημίσεις. Τι άλλο; Ραδιόφωνα, μηχανές θαλάσσης, δρομολόγια…

Από την εφημ. «Θάρρος» της Ερμούπολης.




Μανιτάρια Γεμιστά με Ρύζι...!

Υλικά για τα Μανιτάρια:

– 5 μανιτάρια μεγάλα
– 1 κεσεδάκι γιαούρτι 
– λίγο ελαιόλαδο
– 1 κύβος ζωμός κότας 
– Τριμμένο τυρί 
– 2 φέτες καπνιστή γαλοπούλα 
– πιπέρι


Υλικά για το Ρύζι:


– 2 1/2 ποτήρια νερό 
– 1 ποτήρι ρύζι
– 1 κύβο ζωμό κότας 
– αλάτι 
– πιπέρι 
– ρίγανη
– λίγο ελαιόλαδο


Εκτέλεση για τα Μανιτάρια:


– Πέρνουμε τα μανιτάρια και τα πλένουμε καλά…
– Αφαιρούμε τα «κοτσάνια» (τα οποία τα ψιλοκόβουμε σε ένα τηγάνι) και τοποθετούμε τα μανιτάρια σε ένα πιρέξ…
– Στη συνέχεια πέρνουμε το τηγάνι που έχουμε βάλει τα «κοτσάνια» από τα μανιτάρια ψιλοκομμένα και προσθέτουμε την καπνιστή γαλοπούλα ψιλοκομμένη, το πιπέρι, το ελαιόλαδο και τον κύβο του ζωμού της κότας…
– Τα τσιγαρίζουμε και όταν μαραθούν κατεβάζουμε το τηγάνι μας από την φωτιά και προσθέτουμε το γιαούρτι και λίγο τυρί…
– Τα ανακατεύουμε πολύ καλά και γεμίζουμε τα μανιτάρια…
– Καλύπτουμε την γέμιση από τα μανιτάρια με το υπόλοιπο τριμμένο τυρί…
– Βάζουμε λίγο νεράκι στο πιρέξ μας και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 30 λεπτά, δηλαδή μέχρι να πάρει χρώμα το τυρί…


Εκτέλεση για το Ρύζι:


– Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το νερό, την ρίγανη, το ελαιόλαδο, το αλάτι, το πιπέρι και τον κύβο από τον ζωμό της κότας…
– Όταν πάρει βράση το νερό προσθέτουμε το ρύζι και το ανακατεύουμε…
– Ανακατεύουμε ανα διαστήματα για να μην κολλήσει το ρύζι και όταν εξατμιστεί το νερό το κατεβάζουμε από την φωτιά…


Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Η Καταπολιανή...!

Η ονομασία του παραπέμπει στο μεγάλο προσκύνημα της Πάρου. Η ιστορία του, όμως, πάει πολύ πιο πίσω από την κτητορική επιγραφή (1783). Ατενίζει τα Μπογάζια, κατά τη μεριά της Πόλης, και πιάνει καθημερινά κουβέντα με την Αγιά Μονή, την Κυρά Ξένη και το Κάτω Μοναστήρι... Μπορεί οι μοναχοί να μην ήξεραν πολλά γράμματα, γνώριζαν όμως να διαλέγουν τοποθεσίες...